Gepubliceerd op ISDE.nl, juli 2026. Onafhankelijk en eerlijk, zonder commercieel belang.
Marktplaats staat vol met tweedehands laadpalen. Easee Home, Wallbox Pulsar, Zaptec Go, Tesla Wall Connector: allemaal prima laadpalen die technisch nog jaren mee kunnen, maar die sinds 1 januari 2026 niet in aanmerking komen voor de ERE-vergoeding. De reden: er zit geen MID-gecertificeerde kWh-meter in de laadpaal zelf. Veel EV-rijders vervangen daarom hun laadpaal, soms nog geen jaar na aanschaf. Hoe is deze eis tot stand gekomen, waarom geldt er geen overgangsregeling voor particulieren, en hoe gaan inboekdienstverleners ermee om? Wij zochten het uit.
Wat is een MID-meter?
MID staat voor Measuring Instruments Directive, de Europese richtlijn 2014/32/EU voor meetinstrumenten. Een MID-gecertificeerde kWh-meter (categorie MI-003, meestal klasse B met een maximale afwijking van 1 procent) is nauwkeurig genoeg om er wettelijk op af te rekenen. Denk aan een benzinepomp of een weegschaal in de supermarkt: die zijn ook geijkt volgens dezelfde systematiek.
Veel laadpalen meten wel het verbruik voor de app, maar zonder MID-certificering accepteert de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) die meting niet voor het inboeken van ERE-certificaten.
Waar komt de eis vandaan?
De eis komt niet uit Brussel. De Europese RED III-richtlijn schrijft alleen voor dat metingen van hernieuwbare energie voor vervoer herleidbaar en controleerbaar moeten zijn. Hoe dat precies gebeurt, mag elke lidstaat zelf invullen.
Nederland heeft dat gedaan in de Regeling energie vervoer, een ministeriële regeling van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Daarin staat letterlijk:
"De hoeveelheid geleverde elektriciteit die wordt ingeboekt is de geleverde hoeveelheid in kWh die blijkt uit de meter van het bemeterd leverpunt."
En in de artikelsgewijze toelichting:
"Een meter die geen onderdeel van het leverpunt is, mag derhalve niet gebruikt worden bij het bepalen van de hoeveelheid geleverde elektriciteit die ingeboekt wordt."
Het leverpunt is de laadpaal zelf: het punt waar de stroom aan het voertuig wordt geleverd. Een losse MID-meter in de meterkast is geen onderdeel van het leverpunt en telt dus niet mee. Deze regeling ging eind 2024 in internetconsultatie, het ministerie publiceerde het verslag op 19 december 2025, en de Eerste Kamer nam de bijbehorende wet (wetsvoorstel 36.766) op 31 maart 2026 definitief aan. Sinds de publicatie in het Staatsblad (Stb. 2026, 83) staat de eis in de wet en is het geen richtlijn van de toezichthouder meer waar je op een soepele uitleg kon hopen.
Waarom moet de meter in de paal zitten?
De reden is fraudepreventie. Een meter in de meterkast meet alles wat er achter die meter gebeurt. Een slimme fraudeur zou daar een verlengsnoer op kunnen aansluiten en zijn warmtepomp, sauna of hennepkwekerij kunnen laten meetellen als "laadstroom voor vervoer". Elke kWh levert immers geld op.
Een MID-meter in de laadpaal zelf meet uitsluitend wat er door de laadkabel het voertuig in gaat. De NEa kan bij een controle het goedkeuringsnummer op de meter in de paal verifiëren en de meting vergelijken met het verbruik op de hoofdaansluiting. Voor de inboekdienstverlener geldt bovendien: die is wettelijk verantwoordelijk voor de correctheid van elke inboeking en draait zelf op voor correcties als er een niet-geschikte paal is aangemeld.
Waarom geen overgangsregeling voor particulieren?
Hier wringt de schoen. Bedrijven die vóór 2026 al HBE's inboekten (het voorgangersysteem van de ERE's) via een losse meter op de aansluiting, kregen 2026 als overgangsjaar. Zij mogen tot 1 januari 2027 nog inboeken met een MID-meter buiten de laadpaal, mits die dient als contra-informatie voor de meter in de laadpaal.
Particulieren kregen dit overgangsrecht niet. De redenering van de wetgever: bedrijven hadden een bestaand recht dat gerespecteerd moest worden, particulieren deden onder het HBE-systeem niet mee en beginnen dus met een schone lei.
Het praktische gevolg is wrang. Wie in 2024 of 2025 te goeder trouw een kwaliteitslaadpaal kocht, kon nergens weten dat de meter in de paal een harde voorwaarde zou worden. De definitieve regeling werd immers pas eind 2025 gepubliceerd en de wet is pas in maart 2026 aangenomen. Installateurs adviseerden er destijds zelden over, want ook voor hen was de regeling nog niet definitief.
De kritiek: kapitaalvernietiging en e-waste
De kritiek op deze uitwerking klonk tot in de Eerste Kamer. In het debat van 24 maart 2026 werd expliciet gevraagd of in de economische afweging rekening is gehouden met versnelde afschrijving van infrastructuur en materieel dat technisch nog prima mee kan, en of deze kosten van kapitaalvernietiging worden doorberekend aan de consument. Het adviescollege adviseerde bovendien een invoeringstoets uit te voeren om onverwachte knelpunten op te sporen.
De cijfers onderstrepen het punt. Op Marktplaats staan ruim 1.300 advertenties voor gebruikte laadpalen. Een nieuwe MID-laadpaal kost 600 tot 1.200 euro inclusief installatie. Of vervanging uit kan, hangt af van drie dingen: hoeveel je rijdt, welk deel je thuis laadt en wat je paal kost. Een rekenvoorbeeld bij de huidige netto vergoeding van circa 12 tot 13 cent per kWh: wie 12.000 kilometer per jaar rijdt en alles thuis laadt (zo'n 2.400 kWh), ontvangt ongeveer 300 euro per jaar en verdient een paal van 600 euro dus in twee jaar terug. Wie hetzelfde rijdt maar zeventig procent thuis laadt en een paal van 1.200 euro laat plaatsen, zit al snel op vijf tot zes jaar. Houd er bovendien rekening mee dat de ERE-prijs niet gegarandeerd is en kan dalen naarmate het aanbod groeit. Wie weinig rijdt of veel publiek laadt, vervangt zijn laadpaal dus vooral voor het principe.
Er zit ook een andere kant aan het verhaal. De laadpalenmarkt kreeg een enorme impuls, fabrikanten brengen versneld MID-varianten uit (Tesla introduceerde in september 2025 een Nederlandse MID-versie van de Wall Connector, Wallbox werkt aan een Pulsar MID), en tweedehands laadpalen vinden hun weg naar het buitenland waar de eis niet geldt.
Hoe gaan inboekdienstverleners ermee om?
Alle serieuze inboekdienstverleners filteren bij aanmelding op een geschikte laadpaal. Zij zijn immers zelf aansprakelijk richting de NEa. De aanpak verschilt wel per partij:
Zeres hanteert de eis strikt: de MID-meter moet in de laadpaal zitten, niet in de meterkast. Zeres biedt een laadpaal-check aan waarmee je in drie stappen controleert of je paal geschikt is. Voor wie een ongeschikte paal heeft, is er het Zeres-lader-programma met vervangende MID-laadpalen. Interessant detail: Zeres heeft de NEa gevraagd of een separate MID-meter voor particulieren met maximaal 4.000 kWh per jaar alsnog toegestaan kan worden. Op die vraag is nog geen antwoord gekomen.
Laadloon filtert eveneens streng bij aanmelding. Een opstelling met een eigen zekering, een losse MID-meter en een laadpaal op één lijn voldoet volgens Laadloon niet aan de eisen. De meter moet in de paal.
Joulo heeft een online laadpaalchecker die in tien seconden toetst of jouw paal voldoet aan de bemeterd-leverpunt-eis, en publiceert een compleet overzicht van MID-gecertificeerde laadpalen op basis van de actuele RVO-lijst, inclusief de koppelmethode per merk (cloud-API, back-office of OCPP). Joulo ondersteunt ruim 65 laadpaalmodellen.
De boodschap van alle drie is dezelfde: zonder MID-meter in de paal geen ERE-vergoeding. Geen enkele inboekdienstverlener kan of wil om de wettelijke eis heen.
Heb je een geschikte laadpaal en wil je je aanmelden? Dat kan bij Zeres via Zeres aanmelden met partnercode PEE26 (vermeld deze in het opmerkingenveld), bij Joulo via joulo.nl/signup?ref=isde (je ontvangt dan 10 procent korting op de commissiekosten: 18% in plaats van 20% commissie, met aanvullende referrals kan dat zelfs dalen tot 10%) of bij Laadloon via app.laadloon.nl/partner/isde-nl.
Dit zijn partnerlinks: ISDE.nl ontvangt een kleine vergoeding bij aanmelding. Je betaalt hierdoor niet meer.
Wat betekent dit voor jou?
Conclusie
De eis dat de MID-meter in de laadpaal moet zitten is een bewuste Nederlandse beleidskeuze, vastgelegd in de Regeling energie vervoer, met fraudepreventie als hoofdreden. Europa schrijft de eis niet voor. Bedrijven kregen een overgangsjaar, particulieren niet, omdat zij onder het oude systeem geen rechten hadden opgebouwd. Het resultaat is een regeling die duurzaam laden beloont, maar tegelijk duizenden goed werkende laadpalen vervroegd naar Marktplaats stuurt. Die spanning is in de Eerste Kamer benoemd en zal bij de aangekondigde invoeringstoets opnieuw op tafel liggen.
Wil je weten of jouw laadpaal geschikt is en welke inboekdienstverlener bij jou past? Bekijk dan ons complete overzicht op de ERE-vergoeding laadpaal pagina.
Bronnen:
Transparantie: ISDE.nl werkt samen met enkele inboekdienstverleners via partnerlinks en ontvangt een kleine vergoeding bij aanmelding. Dit heeft geen invloed op de inhoud van dit artikel.
Marktplaats staat vol met tweedehands laadpalen. Easee Home, Wallbox Pulsar, Zaptec Go, Tesla Wall Connector: allemaal prima laadpalen die technisch nog jaren mee kunnen, maar die sinds 1 januari 2026 niet in aanmerking komen voor de ERE-vergoeding. De reden: er zit geen MID-gecertificeerde kWh-meter in de laadpaal zelf. Veel EV-rijders vervangen daarom hun laadpaal, soms nog geen jaar na aanschaf. Hoe is deze eis tot stand gekomen, waarom geldt er geen overgangsregeling voor particulieren, en hoe gaan inboekdienstverleners ermee om? Wij zochten het uit.
Wat is een MID-meter?
MID staat voor Measuring Instruments Directive, de Europese richtlijn 2014/32/EU voor meetinstrumenten. Een MID-gecertificeerde kWh-meter (categorie MI-003, meestal klasse B met een maximale afwijking van 1 procent) is nauwkeurig genoeg om er wettelijk op af te rekenen. Denk aan een benzinepomp of een weegschaal in de supermarkt: die zijn ook geijkt volgens dezelfde systematiek.
Veel laadpalen meten wel het verbruik voor de app, maar zonder MID-certificering accepteert de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) die meting niet voor het inboeken van ERE-certificaten.
Waar komt de eis vandaan?
De eis komt niet uit Brussel. De Europese RED III-richtlijn schrijft alleen voor dat metingen van hernieuwbare energie voor vervoer herleidbaar en controleerbaar moeten zijn. Hoe dat precies gebeurt, mag elke lidstaat zelf invullen.
Nederland heeft dat gedaan in de Regeling energie vervoer, een ministeriële regeling van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Daarin staat letterlijk:
"De hoeveelheid geleverde elektriciteit die wordt ingeboekt is de geleverde hoeveelheid in kWh die blijkt uit de meter van het bemeterd leverpunt."
En in de artikelsgewijze toelichting:
"Een meter die geen onderdeel van het leverpunt is, mag derhalve niet gebruikt worden bij het bepalen van de hoeveelheid geleverde elektriciteit die ingeboekt wordt."
Het leverpunt is de laadpaal zelf: het punt waar de stroom aan het voertuig wordt geleverd. Een losse MID-meter in de meterkast is geen onderdeel van het leverpunt en telt dus niet mee. Deze regeling ging eind 2024 in internetconsultatie, het ministerie publiceerde het verslag op 19 december 2025, en de Eerste Kamer nam de bijbehorende wet (wetsvoorstel 36.766) op 31 maart 2026 definitief aan. Sinds de publicatie in het Staatsblad (Stb. 2026, 83) staat de eis in de wet en is het geen richtlijn van de toezichthouder meer waar je op een soepele uitleg kon hopen.
Waarom moet de meter in de paal zitten?
De reden is fraudepreventie. Een meter in de meterkast meet alles wat er achter die meter gebeurt. Een slimme fraudeur zou daar een verlengsnoer op kunnen aansluiten en zijn warmtepomp, sauna of hennepkwekerij kunnen laten meetellen als "laadstroom voor vervoer". Elke kWh levert immers geld op.
Een MID-meter in de laadpaal zelf meet uitsluitend wat er door de laadkabel het voertuig in gaat. De NEa kan bij een controle het goedkeuringsnummer op de meter in de paal verifiëren en de meting vergelijken met het verbruik op de hoofdaansluiting. Voor de inboekdienstverlener geldt bovendien: die is wettelijk verantwoordelijk voor de correctheid van elke inboeking en draait zelf op voor correcties als er een niet-geschikte paal is aangemeld.
Waarom geen overgangsregeling voor particulieren?
Hier wringt de schoen. Bedrijven die vóór 2026 al HBE's inboekten (het voorgangersysteem van de ERE's) via een losse meter op de aansluiting, kregen 2026 als overgangsjaar. Zij mogen tot 1 januari 2027 nog inboeken met een MID-meter buiten de laadpaal, mits die dient als contra-informatie voor de meter in de laadpaal.
Particulieren kregen dit overgangsrecht niet. De redenering van de wetgever: bedrijven hadden een bestaand recht dat gerespecteerd moest worden, particulieren deden onder het HBE-systeem niet mee en beginnen dus met een schone lei.
Het praktische gevolg is wrang. Wie in 2024 of 2025 te goeder trouw een kwaliteitslaadpaal kocht, kon nergens weten dat de meter in de paal een harde voorwaarde zou worden. De definitieve regeling werd immers pas eind 2025 gepubliceerd en de wet is pas in maart 2026 aangenomen. Installateurs adviseerden er destijds zelden over, want ook voor hen was de regeling nog niet definitief.
De kritiek: kapitaalvernietiging en e-waste
De kritiek op deze uitwerking klonk tot in de Eerste Kamer. In het debat van 24 maart 2026 werd expliciet gevraagd of in de economische afweging rekening is gehouden met versnelde afschrijving van infrastructuur en materieel dat technisch nog prima mee kan, en of deze kosten van kapitaalvernietiging worden doorberekend aan de consument. Het adviescollege adviseerde bovendien een invoeringstoets uit te voeren om onverwachte knelpunten op te sporen.
De cijfers onderstrepen het punt. Op Marktplaats staan ruim 1.300 advertenties voor gebruikte laadpalen. Een nieuwe MID-laadpaal kost 600 tot 1.200 euro inclusief installatie. Of vervanging uit kan, hangt af van drie dingen: hoeveel je rijdt, welk deel je thuis laadt en wat je paal kost. Een rekenvoorbeeld bij de huidige netto vergoeding van circa 12 tot 13 cent per kWh: wie 12.000 kilometer per jaar rijdt en alles thuis laadt (zo'n 2.400 kWh), ontvangt ongeveer 300 euro per jaar en verdient een paal van 600 euro dus in twee jaar terug. Wie hetzelfde rijdt maar zeventig procent thuis laadt en een paal van 1.200 euro laat plaatsen, zit al snel op vijf tot zes jaar. Houd er bovendien rekening mee dat de ERE-prijs niet gegarandeerd is en kan dalen naarmate het aanbod groeit. Wie weinig rijdt of veel publiek laadt, vervangt zijn laadpaal dus vooral voor het principe.
Er zit ook een andere kant aan het verhaal. De laadpalenmarkt kreeg een enorme impuls, fabrikanten brengen versneld MID-varianten uit (Tesla introduceerde in september 2025 een Nederlandse MID-versie van de Wall Connector, Wallbox werkt aan een Pulsar MID), en tweedehands laadpalen vinden hun weg naar het buitenland waar de eis niet geldt.
Hoe gaan inboekdienstverleners ermee om?
Alle serieuze inboekdienstverleners filteren bij aanmelding op een geschikte laadpaal. Zij zijn immers zelf aansprakelijk richting de NEa. De aanpak verschilt wel per partij:
Zeres hanteert de eis strikt: de MID-meter moet in de laadpaal zitten, niet in de meterkast. Zeres biedt een laadpaal-check aan waarmee je in drie stappen controleert of je paal geschikt is. Voor wie een ongeschikte paal heeft, is er het Zeres-lader-programma met vervangende MID-laadpalen. Interessant detail: Zeres heeft de NEa gevraagd of een separate MID-meter voor particulieren met maximaal 4.000 kWh per jaar alsnog toegestaan kan worden. Op die vraag is nog geen antwoord gekomen.
Laadloon filtert eveneens streng bij aanmelding. Een opstelling met een eigen zekering, een losse MID-meter en een laadpaal op één lijn voldoet volgens Laadloon niet aan de eisen. De meter moet in de paal.
Joulo heeft een online laadpaalchecker die in tien seconden toetst of jouw paal voldoet aan de bemeterd-leverpunt-eis, en publiceert een compleet overzicht van MID-gecertificeerde laadpalen op basis van de actuele RVO-lijst, inclusief de koppelmethode per merk (cloud-API, back-office of OCPP). Joulo ondersteunt ruim 65 laadpaalmodellen.
De boodschap van alle drie is dezelfde: zonder MID-meter in de paal geen ERE-vergoeding. Geen enkele inboekdienstverlener kan of wil om de wettelijke eis heen.
Heb je een geschikte laadpaal en wil je je aanmelden? Dat kan bij Zeres via Zeres aanmelden met partnercode PEE26 (vermeld deze in het opmerkingenveld), bij Joulo via joulo.nl/signup?ref=isde (je ontvangt dan 10 procent korting op de commissiekosten: 18% in plaats van 20% commissie, met aanvullende referrals kan dat zelfs dalen tot 10%) of bij Laadloon via app.laadloon.nl/partner/isde-nl.
Dit zijn partnerlinks: ISDE.nl ontvangt een kleine vergoeding bij aanmelding. Je betaalt hierdoor niet meer.
Wat betekent dit voor jou?
- Check je laadpaal. Zoek op het typeplaatje of in de documentatie naar een MID-aanduiding (vaak een M in een rechthoek met jaartal, of "MID" in het artikelnummer). Twijfel je? Gebruik de laadpaal-check van je inboekdienstverlener.
- Reken eerst, vervang daarna. De terugverdientijd varieert van twee jaar (veel rijden, alles thuis laden, goedkope paal) tot zes jaar of meer (weinig rijden, deels publiek laden, dure paal). Combineer je de vervanging met andere wensen (slimmer laden, hoger vermogen, voorbereiding op V2G), dan verandert de rekensom.
- Koop nooit een laadpaal op alleen merk en model. Bij veel merken bepaalt het exacte artikelnummer of er een MID-meter in zit. Vraag altijd schriftelijke bevestiging van de MID-certificering in de paal zelf.
- Een losse MID-meter in de meterkast is voor particulieren zinloos voor de ERE-regeling, hoe nauwkeurig die meter ook is. Laat je niet verleiden door verkopers die een "MID-upgrade" met een externe module aanbieden.
Conclusie
De eis dat de MID-meter in de laadpaal moet zitten is een bewuste Nederlandse beleidskeuze, vastgelegd in de Regeling energie vervoer, met fraudepreventie als hoofdreden. Europa schrijft de eis niet voor. Bedrijven kregen een overgangsjaar, particulieren niet, omdat zij onder het oude systeem geen rechten hadden opgebouwd. Het resultaat is een regeling die duurzaam laden beloont, maar tegelijk duizenden goed werkende laadpalen vervroegd naar Marktplaats stuurt. Die spanning is in de Eerste Kamer benoemd en zal bij de aangekondigde invoeringstoets opnieuw op tafel liggen.
Wil je weten of jouw laadpaal geschikt is en welke inboekdienstverlener bij jou past? Bekijk dan ons complete overzicht op de ERE-vergoeding laadpaal pagina.
Bronnen:
- Regeling energie vervoer, implementatie RED III (internetconsultatie.nl)
- Nederlandse Emissieautoriteit: Inboeken elektriciteit particulieren (emissieautoriteit.nl)
- Eerste Kamer, plenair debat wetsvoorstel 36.766, 24 maart 2026 (eerstekamer.nl)
- Staatsblad 2026, 83 (publicatie 21 april 2026)
- Measuring Instruments Directive 2014/32/EU
- Zeres FAQ en laadpaal-check (zeres.nl)
- Joulo: Regeling energie vervoer 2026 en MID-laadpalenoverzicht (joulo.nl)
- Laadloon voorwaarden (laadloon.nl)
Transparantie: ISDE.nl werkt samen met enkele inboekdienstverleners via partnerlinks en ontvangt een kleine vergoeding bij aanmelding. Dit heeft geen invloed op de inhoud van dit artikel.